Evcil Hayvan Sebebiyle Tahliye Davası -

Evcil Hayvan Sebebiyle Tahliye Davası

0 76

Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi, yaşayan bütün canlıların bir takım doğal haklara sahip olduğunun ve insanlar tarafından hayvanlara saygı gösterilmesinin, bir insanın bir diğerine gösterdiği saygıdan ayrı tutulamayacağının altını çizmektedir.

Evcil hayvan sahipleri her şeyden önce haklarını bilmelidir. Böylelikle, hem kendilerinin hem de hayvanlarının mağdur olmasının önüne geçebileceklerdir. Bu bağlamda, evde evcil hayvan beslerken bilinmesi gereken bir kaç hukuki nokta bulunmaktadır ki hayvan-severlerin haklarını öğrenmeleri, hem kendilerinin hem de evcil hayvanlarının haklarını savunabilmelerini sağlayacaktır.

Evde hayvan beslemek konusunda İlk bakılması gereken belge; Apartman Yönetim Planı’dır. Yönetim Planı’nda evde evcil hayvan beslenmesinin yasak olup olmadığı ile ilgili madde tespit edilmelidir. Apartman Yönetim Planı, Tapu Sicil Daireleri’nde, belediyelerde ve gayrimenkullerin işlem dosyalarında bulunabilir.

Eğer evde hayvan beslemek yasak ise; Yönetim Planı apartmanın anayasası olarak kabul edildiğinden, hayvan lehine yapılabilecek bir şey olmayacaktır. Ancak hayvanın tahliyesi için Yönetim Planına aykırılıktan tahliye davası açılmış olması gerekir. Bu şartlar altında da yargılama yapılmalıdır. Yargılama sonunda hayvanın tahliyesine karar verilebilir. Herhangi bir yargı kararı olmadan, genel kurul kararı ve/veya yönetim kurulu kararı ile hayvan tahliye edilememektedir.

Tahliye davalarına ilişkin olarak, evde hayvan beslerken bilinmesi gereken bir kaç önemli hukuki nokta bulunmaktadır ki hayvan severlerin haklarını öğrenmeleri, hem kendilerini hem de hayvanlarını savunabilmelerini sağlayacak bununla birlikte mağdur olan üçüncü kişilerin de bu doğrultuda hukuken korunan haklarını bilmeleri verimli sonuç alabilmeleri açısından faydalı olacaktır.

Evcil hayvan besleyen bireylerin öncelikle yeni bir apartman yahut siteye taşınırken incelemeleri gereken belge Yönetim Planıdır. Söz konusu belgeyi, hem Tapu Sicil Dairelerinde, hem de Belediyelerde; gayrimenkullerin işlem dosyalarında bulmak mümkündür. Yönetim planında ”evcil hayvan beslenmesi” kapsamında herhangi bir yasağın olup olmaması durumlarına göre farklı varsayımlar mevcut olacaktır.

  1. Yönetim Planında evcil hayvan beslenemeyeceğine dair hüküm bulunması durumunda, söz konusu hükme uyulması zorunludur. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18 inci maddesi uyarınca kat malikleri yönetim planına uymakla karşılıklı olarak yükümlüdür.
    Madde 18
    Kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler.
    Bu kanunda kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümler, bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma (Sükna) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir suretle devamlı olarak faydalananlara da uygulanır; bu borçları yerine getirmeyenler kat malikleriyle birlikte, müteselsil olarak sorumlu olur.

    Bununla birlikte yönetim planına aykırı olarak söz konusu konutta evcil hayvan beslenmesi durumunda, malik yahut kiracının tahliyesi için ”yönetim planına aykırılıktan tahliye davası” açılıp yargılama yapılması gerekmektedir.

    Genel kurul kararı ve ya yönetim kurulu kararı ile hayvanın yahut ikamet edenin tahliye edilmesi söz konusu değildir. Bununla birlikte 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu uyarınca, müdahaleler kapsamında dikkat edilmesi gerekilen hususlar saklıdır.

    Bu doğrultuda apartman veya sitenin yönetim planında “Evcil hayvan bakılamayacağı” hususunda hüküm bulunuyor ise, herhangi bir mülk sahibi veya apartman sakini, hukuki menfaati bulunmak şartıyla kişisel sebeplerle dahi şikayette ve tahliye talebinde bulunabilir.


  2. Yönetim Planında evcil hayvan beslenemeyeceğine dair herhangi bir hükmün bulunmaması durumunda, bireyin Türk Medeni Kanunu 737 inci maddesinden kaynaklanan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu 18 inci maddesinde bulunan ”Kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını  çiğnememek ve  yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler.” ibaresinde belirlenen sınırları aşmamak şartıyla, konutunda evcil hayvan beslemesine herhangi bir hukuki engel yoktur. Bununla birlikte evcil hayvanlar, 5199 sayılı Kanun’un, Tanımlar bölümü, 3 Maddesinin, ”ı” Fıkrası uyarınca; ”Ev ve süs hayvanı: İnsan tarafından özellikle evde, iş yerlerinde ya da arazisinde özel zevk ve refakat amacıyla muhafaza edilen veya edilmesi tasarlanan bakımı ve sorumluluğu sahiplerince   üstlenilen her türlü hayvanı ifade eder.” Bu doğrultuda söz konusu evcil hayvanların, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu kapsamında korunduğunu ifade etmek yerinde olacaktır.

Yönetim Planında evcil hayvan bakılamayacağı hususunda hüküm olmamasına karşın, evcil hayvanın apartman ve ya site sakinlerini rahatsız edecek düzeyde hareket etmesi durumunda, Kat Mülkiyeti Kanunu madde 18 kapsamında ” Kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken ………………..birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını  çiğnememek ………..karşılıklı olarak yükümlüdürler.” ibaresinden de anlaşılacağı üzere; yükümlülüklerin ihlal edilmesi durumunda, ilgili sakinin talebiyle, keşif ve bilirkişi incelemesi ile saptanır. Yükümlülüğün ihlali söz konusu ise dava yolu ile tahliye söz konusu olabilecektir.

Yükümlülüğün ihlali iddiası genellikle, evcil hayvan besleyenlerin karşısına gürültü kapsamında çıkmaktadır. Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği uyarınca şikayetçi bulunan kişinin konutuna mühürlü bir teyp koyularak, şikayetçi kişinin evinden en az bir gün boyunca sürekli ölçüm yapılmalıdır. Söz konusu gürültü kirliliğinin ”sürekli ve belirlenen sınırın üzerinde” olması durumunda Kat Mülkiyeti Kanunu madde 18 uyarınca bir ihlal söz konusu olacak ve tahliyeye hükmolunacaktır. Rahatsız edici ses sınırı ilgili mevzuat hükümleri uyarınca konutun alanlarına bağlı olarak 35 ila 70 desibel arasında değişkenlik göstermektedir. Tüm bunlara karşın ilgili evcil hayvanın gürültüsü dış etmenlerden kaynaklanıyorsa, söz konusu gürültü iç güdüsel bir tepki olması sebebiyle ve süreklilik teşkil etmediğinden hükme esas teşkil etmeyecektir.

Şikayette bulunan tarafa karşın, evcil hayvan besleyen birey, şikayetin subjektif sebeplere dayandığı yönünde savunmasını ileri sürebilecektir.

Sonuç olarak hayvanın saldırganlık, çevreyi kirletme, ortak yaşamı rahatsız edecek şekilde gürültü çıkarma gibi sebeplerle tahliyesi için dava açılabilir. Yalnızca evcil hayvan beslenmesi tahliye davası sebeplerinden biri değildir.

Genel tahliye davalarından farklı olarak hayvan tahliyesine ilişkin kararların icrası için kesinleşmesi gerekmektedir.


YARGITAY
20. HUKUK DAİRESİ
E. 2018/6520
K. 2019/216
T. 17.1.2019
DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının … Apartmanının 27. giriş, 17 numaralı bağımsız bölümünde köpek beslediğini, 22/01/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında hakkında şikayet olan köpeklerin apartmandan uzaklaştırılması konusunda karar alındığını, Kat Mülkiyeti Kanuna göre apartmanda köpek beslenemeyeceğini beyan ederek; … Apt. 27. giriş 17 numaralı bağımsız bölümde davalı tarafından beslenen köpeğin blok yapıdan uzaklaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı tarafından beslenen köpeğin uzaklaştırılması için 22/01/2016 tarihli kat malikleri olağan genel kurul toplantısında köpeklerin blok yapıdan uzaklaştırılmasına karar verildiiği gerekçesi ile; davanın kabulüne, … ili, … ilçesi, … mahallesi, 25486 ada, … parselde kayıtlı … Apartmanı 27. Giriş, 17 numaralı bağımsız bölümde davalının köpek beslemesinden men’ine, bağımsız bölümde beslenen köpeğin blok yapıdan uzaklaştırılmasına, bu hususta davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 15 günlük süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi (evcil hayvan beslenmesinin önlenmesi) istemine ilişkindir.

…-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; 17 numaralı bağımsız bölümün maliki dava dışı Alev Yetgin olup davalının bağımsız bölümden kiracı sıfatı ile yararlandığı, dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi gereğince köpeğin bağımsız bölümden uzaklaştırılmasının talep edildiği ve anataşınmazın yönetim planının “Kat maliklerinin borçları ve yükümlülükleri” başlıklı …. bölümün …. maddesinin “kendi bağımsız bölümlerinde ve eklentilerinde kedi, köpek, kuş, balık gibi evcil hayvanlar dışında başka hayvan besleyemezler, besledikleri hayvanların diğer kat sakinlerini rahatsız etmemelerini göz önünde bulundururlar.” düzenlemesini içerdiği, buna göre anataşınmazın yönetim planında diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek koşulu ile bağımsız bölümlerde köpek beslenmesini engelleyen bir hüküm bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi hükmüne göre; “Kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümler, bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma (sükna) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir suretle devamlı olarak faydalananlara da uygulanır; bu borçları yerine getirmeyenler kat malikleriyle birlikte, müteselsil olarak sorumlu olurlar.” Bu kapsamda; yönetim planında köpek beslemeyi yasaklayıcı bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece her ne kadar kat malikleri kurulu toplantısında köpek beslenmesine yönelik şikayetler olduğu ve bunun rahatsızlık verdiğinin ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; öncelikle köpeğin diğer bağımsız bölüm maliklerine rahatsızlık verdiğine ilişkin varsa taraf delilleri toplanıp keşif yapılarak somut verilere (köpeğin cinsi, etrafa rahatsızlık verip vermediği, saldırgan olup olmadığı, yarattığı gürültü seviyesi vs hususların belirlenmesi) ulaşılması, tanık ifadelerine başvurulması, davacıya delillerini sunması konusunda kesin süre verilmesi, bu suretle usulüne uygun araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile davanın kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-)Davanın niteliği gereği yargılamanın sonunda verilecek kararın, dava konusu bağımsız bölümün tapuya kayıtlı malikinin hukukunu da yakından ilgilendirdiği, yukarıda anılan Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi hükmüne göre kat malikinin de müteselsil olarak sorumlu olduğu, usul ekonomisi ilkesi gözetilerek bağımsız bölümün malikinin de davaya dahil edilmesi ve sonrasında tarafların tamamının iddia ve delilleri doğrultusunda araştırma yapılması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2019 günü oybirliği ile karar verildi.


YARGITAY
20. HUKUK DAİRESİ
E. 2017/2467
K. 2018/5168
T. 2.7.2018
DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR : Davacı vekili 09/09/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; taarfların davaya konu taşınmazda bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalıların kendi araçlarını taşınmazın boş olan bahçesine park etmekte olduğunu, buraya kümes yapmak suretiyle hayvan besleme girişimleri olduğunu, bahçeye geçiş için kullanılan kapının sürekli olarak davalılarca kilitli tutulduğunu, davacının ve diğer kat maliklerinin bahçeye girişinin engellendiğini, bunun dışında zemin katta mevcut ardiye/depo olarak ayrılan ve tüm kat maliklerinin kullanma hakkı bulunan kısmın da yine kilitli tutulduğunu ve davacının kullanımına izin verilmediğini, burada davalılar tarafından güvercin beslendiğini beyanla ortak alanlarda davacının arsa payı oranında kullanma hakkı bulunduğunun tespit edilerek, binadan bahçeye çıkışı sağlayan kapının, bodrumda bulunan ardiyenin, otomatik bahçe kapısının kullanımını bu alanları kilitli tutmak suretiyle engelleyen davalıların müdahalesinin men’ine ortak kullanıma açılmasına, bu alanda güvercin beslemek şeklindeki yönetim planının 9/e hükmüne de açıkça aykırılık teşkil eden davalıların sebep olduğu bu muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece 1) Davanın kabulüyle anagayrimenkulün ortak kullanım alanı olan bahçe ve deposunun arsa payı oranında davacı tarafından kullanım hakkı bulunduğunun tespitine,
2-) … mahallesi, … sokak, 679 ada 6 Sayılı parselde kayıtlı anagayrimenkulün ortak kullanım alanı olan bahçe ve depoya davalının müdahalesinin men’ine
3-) Apartman yönetim planının madde 9/e bendine yer alan ”kat malikleri kendi bağımsız bölüm ve eklentisi ile orak yerlerde kat malikleri kurulunca müzaade edilmedikçe kedi, köpek ve tavuk besleyemezler” hükmüne aykırılık sebebiyle deponun temizlenmek suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık ortak yere elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine iliişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ : Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru değil ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının üçüncü bendinden sonra gelmek üzere “tüm bu işler için davalıya 30 gün süre verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle 6100 Sayılı HMK’na 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde gözetilerek HUMK’nın 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine 02/07/2018 günü oybirliği ile karar verildi.

Bir cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz. Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası Tamam Gözat